Jeetje, als ik dit schrijf zijn we alweer bijna 4 maanden verder. Mijn hoofd doet z’n best all the facts straight te krijgen, maar nu ik begin met schrijven lijkt alles toch behoorlijk blurry. Er gebeurde ook zoveel die dag… en sindsdien toch ook wel heel veel.
Maar let’s give it a try… met wat Whatsapp-gesprekken en de factuur van Telfort moet ik toch wel ergens uitkomen?
07:55 __ Michou appt mij: Onderweg
Michou, de lieve schat zou mij weer de hele morgen gezelschap houden. We weten hoe ‘op tijd komen’ niet haar ding is (like mine), maar nu lukt het haar iedere keer wel.
Maar het zijn allemaal lieve schatten! Sinds vrijdagavond dat er continu iemand bij mij is, dompel ik mij onder in een groot warm bad met liefde. Wow!
07:57 __ Jolande – Nozem heeft bij haar geslapen om hem niet nog meer te stressen – appt mij:
Goedemorgen. Hoe ben jij de nacht doorgekomen? Nozem heeft gezellig bij ons (Joe en mij) op bed gelegen. Heel lief geweest. We gaan zo naar het bos. Hij loopt wat te scharrelen nu op de patio. ? Sterkte weer vandaag
Niet veel later is Michou er natuurlijk al. Roos doet haar ding en vertrekt, maar niet nadat ze mij heeft verteld dat de Dormicum voor jou niet voldoende is. Kut! Daarom ben je nog steeds zo onrustig. Maar doordat je vroeger geblowd hebt en je rookgedrag, heb je naast de Dormicum nog een ander middel nodig. Uhhhh, dat blowen is al zeker meer dan 10 jaar terug… KWENIEHOOR!
09:44 __ Loes appt mij: Goedemorgen Nancy..?…En heeft Ronald een rustige nacht gehad…
Ik reageer straks wel.
Nog steeds check ik van tijd tot tijd je ademhaling. Sinds de Dormicum is deze rustig en constant. Niet meer dat ‘gasping’ van ervoor.
09:53 __ Ik app Jolande: Gaat wel redelijk na 1e ochtend-emoties.
Wat n lekkere kanjer, he? ?
09:59 __ Emoties horen erbij.
Gewoon lekker ff janken ??
En lachen. Alles kan en mag
11:12 __ Ja. Ik slinger van hot nr her.
En zo is het ook. Ik wil dat je dood gaat, al dood was, alsjeblieft! De pijn is te heftig voor je… en voor mij. Niet om aan te zien! ‘Fucking hell’, denk ik steeds.
Maar ik wil je ook niet kwijt… al ben ik je al weken kwijt, maar we zijn nog lang niet klaar hier samen. We hebben niet eens besproken dat je einde naderde en wat je bijvoorbeeld met je uitvaart wil.
11:28 __ Ma appt mij: Hoi, kan ik Jack meenemen of liever niet?
Ik mis het appje. Zit met Michou relaxed in de keuken. Maar ma zwijgt over dat ze het gisteravond erg benauwd had in de Hoogvliet, dus ik weet ook nog van niets.
11:29 __ Es appt mij: Hoest met je?
12:09 __ Ik bel met Jolande want Xoran is te onrustig om de honden straks alleen samen te laten. Ze brengt Nozem zo dadelijk hierheen. Dat komt mooi uit, want Es en ik besloten gisteravond dat we graag Nozem erbij hebben als het zover is. Aldus: een zelfoplossend problemen. Hou ervan!
Het is 1/4 over 12, maar waar blijft ma nou toch? Ze is ook altijd te laat. Michou heeft nog meer te doen dan op mij passen en zit er aardig doorheen. Ook voor haar is het zwaar… niet iedereen zit zo vol adrenaline als ik. Ik sta al sinds donderdag strak. Kan amper eten, maar wat drinken, roken en lullen lukken daarentegen dan wel weer erg goed.
12:17 __ Ik bel ma om te vragen waar ze blijft en ze vertelt mij doodleuk dat ze het erg benauwd had gisteravond met boodschapjes voor ons doen. Ik wil dat ze naar een dokter gaat, maar ze weigert. Ik overweeg zelf naar de dokterspost te bellen, maar ma wil het pertinent niet. De puffer heeft geholpen en verder even rustig aan. Ze denkt aan hyperventilatie van de spanning. D’r hart? Soit!
Maar wat nu? Vanmiddag alleen…??? Gaat ’m niet worden. Brrrrrr!!!
12:20 __ Ik bel Isabel want ik vind het toch wel eng om met je alleen te zijn en gezelschap is nu gewoon heel erg fijn. Ze kan wel even en komt er zo aan.
Ik laat Isabel binnen.
12:53 __ Ik reageer op Es d’r appje van een half uur eerder: Weet nu alleen dat het chaotisch is…?
12:56 __ Ik bel nog een keer met ma. Zit Isabel en mij natuurlijk helemaal niet lekker.
13:01 __ Ik bel Petra of zij mij vanmiddag dan gezelschap wil houden? Ze gaat douchen en komt er snel aan.
Isabel houdt mij een klein uurtje gezelschap. Liesje komt en observeert je. Ze checkt wat ze moet checken en doet haar ding. Ze kletst nog wat met Isabel over hun werk en diverse ziekenhuizen en zorginstellingen. Ook hebben ze het over jou in jouw bijzijn. Ik vraag mij af of dat nou wel zo handig is, maar zeg niets.
Isabel vraagt of ze je benen mag zien, waarschijnlijk een marker. Van mij mag ze. Ze kijkt en zegt dat het nog wel even kan duren… als in dagen.
Wtf!!!!
Hoe lang moeten we in deze hel nog verder? Ik weet dat als ze jou goed onder zeil houden, jij vanzelf wegglijdt en maak me daar niet al te druk om. Ik gun het je niet, sowieso niet! Maar vraag mij des te meer af hoe ik het vol ga houden?
Tuurlijk hou ik het vol, kan er ook nog wel bij. Gewoon door het te nemen voor wat het is, zal vast wel lukken… te veel anderen zijn mij voorgegaan, dus waarom zou ik het niet kunnen?
Maar wie kunnen er dan bij mij zijn? Karin is maandag en dinsdag altijd vrij. Es kan ook misschien wel. Als er straks rust is, ga ik er wel verder over nadenken. Later.
Isabel geeft aan dat ze je niet lekker vindt liggen. Je kin rust immers bijna op je borst, maar voor mij is dit gewoon jouw houding. Liesje legt je hoofd meer naar achteren, rondt af en vertrekt.
13:18 __ Es appt mij terug: Hang in there…
Wilde je Karin ook nog vragen om bij je te zijn? Of alleen Petra?
Anders ben ik er gewoon vanavond. Pa komt ook om een uur of 9 deze kant op, dus sowieso feest voor joep.
Als ik nog iets voor je moe kan doen, laat maar weten. T mens moet ook niet net doen alsof er niet zoveel aan de hand is…. Maar ja. Je hebt t niet van een vreemde. ?
Je weet me te vinden.
Isabel vertrekt ondertussen en Nozem en ik blijven met jou alleen over.
13:24 __ ??
Ik ben nu alleen
En ga buuv benee vragen
Daarna ma weer bellen
Petra komt eraan en springt nu onder de douche
13:26 __ Buuv bellen hoeft niet meer ?
13:26 __ Doesjen??? Dat doe ík niet eens voor je…
13:27 __ ?
13:29 __ Ik app Loes eindelijk terug: Jawel
Krijgt nog middeltje erbij vanwege nicotine
Kom je heel even buurten nu? Ben nu heel even alleen en vind ik best eng.
Hij ligt op bank ziet er wel slecht uit. Wil niet je dag verpesten
13:31 __ Oké Nancy we komen even
Rob en Loes komen binnen en ze blijven even bij je staan. Daarna vertrekken we naar het balkon. We praten en roken wat. Goh, wat is het fijn om buren te hebben die voor je klaar staan!
13:47 __ Petra appt: Ben er
13:48 __ Doet je bel het niet?
Wij zitten op balkon, dus horen Peet niet. Dus ze belt mij en ik laat haar binnen. Ook Petra blijft bij je staan. Bijzonder… vraag mij af of ik dat ook zou doen? Geen idee.
Petra komt naar het balkon en ik stel haar voor aan Rob en Loes. Wat volgt is een hoop gebabbel, drukte, dus het lijkt mij beter als Rob en Loes vertrekken en loop alvast vooruit.
Eenmaal binnen zie ik dat je niet meer ademt. Ik durf het eigenlijk niet te geloven. Ben je eindelijk verlost… of hap je straks weer naar lucht? Maar het blijft stil.
Petra is mijn ondertussen gevolgd en staat ook binnen. Ik zeg iets van “volgens mij is het gebeurt” of “volgens mij ademt ie niet meer” en houd 2 vingers opgestoken in de lucht.
Als ik zeker weet dat je niet meer beweegt, trek ik mijn elleboog in als iemand die gewonnen heeft. Yes! Eindelijk!
Ik ben blij voor je. Het is voorbij lieverd. Hell is over!
Ik loop naar je toe, leg mijn hand op je hart. Weet niet wat ik voel, zijn het je organen die wat napruttelen of is het mijn adrenaline? Maar ik denk toch dat je écht dood bent.
Dan gaan mijn hersenen over tot actie en bel eerst Roos (13:56), maar die neemt niet op. Dan bel ik zelf de huisartsenpost wel. Wat volgt zijn een hoop vragen.
Hallo, die man is gewoon dood! Gone! Overleden. Wtf!!!
Petra denkt dat zij het beter kan, niet naar bedoeld, maar ze heeft gewoon eerder met dit bijltje gehakt. Peet neemt de telefoon over, haha, maar ook zij raakt geïrriteerd van de vele onnodige vragen.
Hartsikke dood, ja! Geen zin in anamneses nu. De arts komt, maar over een uur pas… ofzo.
Ik leg voor (of was het na?) het telefoontje een laken over je heen. Ik wil dit gezicht zo snel mogelijk wissen. – Nu bijna 4 maanden later lijkt het toch eindelijk wat vervaagd, ik wil je op je best herinneren!
14:05 __ Ik bel Syl om te zeggen dat het gebeurt is, maar helemaal begrijpen doet ze me niet. Dood!!! O.k.? … bleek dat ze nog in het Dormicum-verhaal zat. Tsja, mijn communicatie liet deze dagen vast her en der wat te wensen over. Chaos.
14:17 __ Ik app Roos: Huisartsenpost is gebeld
14:20 __ Roos belt mij en komt in de avond nog langs.
14:23 __ Ik bel Esther, maar krijg haar niet direct te pakken. – Uiteindelijk komt ze wel hierheen.
Samen met Esther laten we Nozem afscheid van Ronald nemen. Peet zit naast je. Es staat meer aan je voeteneinde. Ik til Nozem op en op de een of andere fiets wil hij en laat ik hem op je buik/borstkas staan.
Nozem snuffelt aan je en gaat langzaam naar je hals. Hij weet schijnbaar genoeg, draait zijn hoofd weg en springt op de grond.
Heb hem nog even met hem geknuffeld en met hem gepraat. Daarna neemt Esther Nozem mee en gaat ma het nieuws brengen. Door de telefoon lijkt mij nu met haar hart niet handig. Zware taak voor Esther, maar ik weet dat zij het aankan.
15:05 __ Jolande appt mij: Hoe gaat het nu met je moeder?
Ik vraag mij af of je niet bent overleden omdat ze je verplaatst hadden?
Rond deze tijd moet de arts die je dood moet verklaren. Hij zet 14:05. Dat neem ik ook graag aan want je bent ook op 14-05 geboren. – Alleen nu ik dit schrijf zie ik dat je voor 13:55 moet zijn gegaan. Nah, ja. Maakt het uit?
Peet en ik leggen daarna samen de spullen die met je mee moeten klaar. Je warme vest en natuurlijk je sloffen, want je had het de laatste jaren te vaak zo koud. Boxerm joggingbroek en een shirtje.
Oh ja, iets te lezen? Auto’s!!!
Ik sta bij je tijdschriften en boeken. Ik vraag je mij te helpen, maar je geeft me geen hint. Iets waar ik niemand blij mee kan maken dan maar. Je bril moet dan ook mee, want anders zie je natuurlijk niets.
Ik zie een Sponge Bob, haha, die mag er ook wel bij.
Oh ja, en je peuken niet te vergeten.
Nou ik denk dat je je zo wel vermaakt de komende dagen.
Rond 4 uur is de lijkwagen er eindelijk. Of je opgebaard moet? Nee, ik ben klaar met dat lichaam. Dat lichaam dat je zo in de steek heeft gelaten. Wegwezen ermee.
Peet en ik gaan naar het balkon en laten ze hun ding doen, maar op den duur moeten ze iets weten. Ik zie je uitgemergelde en afgestorven lichaam weer even. Bah! Wil het meer zien.
Ze vertellen mij dat ze je naar de wagen brengen en dat ik mee mag lopen tot het einde van de straat. Ik zie het al voor me. Nee, geen sentimenteel gedoe. Ik wil wel mee tot de wagen, maar daarna ga ik terug. Doei! Poppenkast.
Ik vraag wel of ze als ze eenmaal de straat uit zijn, toch wel een beetje het gaspedaal in willen trappen. Je vond het immers heerlijk om een beetje door te rijden. Anders werd de auto lui.
Voeg er snel aan toe, dat ze ook natuurlijk geen problemen moeten krijgen. Haha, alsof ze het zouden doen… niet goed voor hun imago.
Samen met Peet loop ik mee de trap af. Ik zie hoe ze met dat ding waar je op ligt moeten kantelen om de bochten te maken. Peet en ik zien ook hoe intens plat je bent. We kunnen maar net je hoofd van je voeten onderscheiden. Man, man, man.
Eenmaal buiten leggen ze je achterin de wagen. Daar gaat je lichaam. Ik volg mijn gevoel en loop toch achter de wagen aan. Petra filmend achter me. Het is nog flink doorlopen ook en helemaal op mijn gemak voel ik me niet. Ik voel ogen van buren. Peet kom nou naast me! … ik lijk wel zo’n maffiavrouw joh!
En daar ga je. Weg van je warme en veilige warme huisje. Weg van mij en Nozem. Ik geef je een – hoe heet zoiets? – lucht-hand-zoen? en zwaai je spontaan na.
Peet en ik draaien om. We vinden dat ze best hard reden en ik zeg haar dat we eerst al je beddengoed gaan dumpen. Weg met die zooi met al je lichaamsappen.
En bedankt Roos voor de mededeling eergisteren toen ik aangaf dat je niet zoveel had gedronken als in de cathether zat. Fijn!
Voor de deur vraagt het jongetje met de krullen van de overkant – die zo gek is op de Copen – wat er gebeurd is. De schat. Ik zeg: “Mijn man is overleden”. Hij kijkt mij een tikkie verward aan. Opeens lijkt ‘man’ handiger.
Eenmaal boven doen we handschoentjes aan en pakken 2 vuilniszakken. Dag kussen, dag dekbed. Grose wat een vlekken op de bank. Die moet ook weg, alleen niet nu. We lopen naar beneden laten alles in de containers verdwijnen. Weg met die zooi. Brrrr.
17:02 __ Ik bel Esther. Ze is met Nozem en Jack wezen wandelen. Ma nam het vrij rustig op, want ook zij is opgelucht dat je verlost bent.
17:03 __ Ik bel Syl heel kort. – Geen idee wat we besproken hebben, waarschijnlijk wanneer Dianne bij de uitvaart kan zijn.
17:24 __ Ik antwoord Jolande op de vraag hoe het met ma is:
Gaat wel. Esther is met Nozem het “nieuws” gaan brengen. Nozem hebben we opgetild en aan Ronald laten snuffelen. Op den duur draaide hij zijn koppie weg en was het goed. Even met hem geknuffeld en gepraat. Was mooi!
Esther komt m zo terugbrengen en laten we m rustig wennen aan ronald die er niet meer is.
17:26 __ Is Ronald al overleden dan?
17:26 __ Oh joh….dat wist ik nog niet
17:27 __ Nee, je bent een van de eersten
Toch nog sneller dan gedacht
17:27 __ Hoe gaat het met jou
Nu
Is er iemand bij je?
17:27 __ Gaat goed. Dat lichaam is weg.
17:27 __ Ja!
17:28 __ Ze zijn er
17:28 __ Zal ik morgenochtend Nozem ophalen?
Voor de lange wandeling?
Geef maar n gil. Knuffel…sterkte..?
Ik besluit het nieuws wereldkundig te maken op Facebook en maak je eigen pagina. De mensen het dichtste bij weten dat ik het op deze manier zou doen, dus ik schrijf recht uit mijn hart het nieuws en plaats de heerlijke foto erbij die ik al jaren in mijn telefoon als jouw profielfoto gebruik.
17:49 __ Ik app Michou om te kijken wanneer de uitvaart kan omdat Ed uit Ierland er graag bij wil zijn, waarna ik haar maar even bel.
17:53 __ Het bericht gaat live.
Waarschijnlijk is ondertussen Roos geweest om de spullen van de thuiszorg te halen. Ze laat een doosje staan die door Smash ofzo van de week gehaald moet worden.
18:14 __ Ik app Jolande: Ma komt met Jack hier.
Misschien lopen we samen even. Denk dat dat beste plan is.
18:15 __ Ok.
18:15 __ Gaat t beter met je moeder?
Geen hartkloppingen?
Beter
Die heeft ook wat afgeschud
18:16 __ Gelukkig. Nu is de druk weg denk ik. De zorg
18:16 __ Afronden nog. Maar je krijgt rust
18:16 __ Ja lekker idee ook wel
18:17 __ Geloof ik graag. Had niet veel langer moeten duren
18:17 __ Blijft je moeder slapen?
19:42 __ Ja. Zo langs als nodig…. hoop ik ?Es vertrekt want die moet weer naar Joep en is ook redelijk gesloopt.
19:44 __ Ik bel Michael, maar die neemt niet op. Wil het hem graag persoonlijk vertellen.
Samen met Petra en Es drinken en babbelen we wat op het balkon. Nozem komt bij ons liggen. Heel apart. Hij gaat liggen zoals ik de afgelopen dagen over hem droomde. Ik droomde dat hij zijn vriendinnetje (ons 2e hondje) was verloren. Ze was dood en hij lag recht voor haar met zijn kopje op haar kopje. En met zijn heupjes wijd, zoals hij wel vaker ligt.
Nozem ligt met nu bijna exact zo en kijkt naar de bank, naar de plek waar jij altijd lag. Ik vind dit heel apart. Es ziet het ook.
Zou hij op zijn manier nu beseffen dat je er niet meer bent. Het een plekje geven?
Es herinnert mij dat ma ook iemand is verloren. Oh ja, jeetje, ja, da’s ook waar.
Es vertrekt en Peet en ik gaan bij Appie wat te eten en bloemen voor op je bank halen. Nozem nemen we gezellig mee.
Het is fijn weer buiten te zijn.
20:25 __ Michou appt mij: Waren zijn laatste woorden nou…?
21:54 __ ?
22:05 __ Sprak Emma net.. ik heb helemaal geen last van schouder.. geen idee hoe je erbij komt ? dus als er nog een plekje over is.. draag ik graag mee ❤
22:06 __ Weltrusten schat ❤
22:18 __ Kan t met 8? ?
22:18 __ Haha we zien wel joh ?
22:57 __ Ja, is kut. Want met richie en michael heb ik er 9
Ondertussen bel ik met ma. Ze komt zo laat mogelijk hierheen. Rond elf uur halen Leo en Esther haar en Jack op en brengen ze hierheen.
Eenmaal hier vertrekt Peet en samen met Leo, Es en ma toasten we op jouw leven. Met 43 natuurlijk! Daarna gaan Es en Leo ook naar huis.
Ma en ik kletsen nog wat. Ik maak voor haar een bedje aan mijn kant van de bank.
Ik neem een inslaper want ik wil niet uren wakker liggen, wil niet door de hel waar ik al die tijd zo bang voor was. Ik ga naar bed en val heerlijk in slaap. Nozem ligt bij mij.
Het is goed … in mijn hart voorgoed.
